This is a great article in a Farsi Blog from Iran. The author is a student in an Iranian student who is very critical of this phony Islamic government. He is an amazing writer. I have translated it for those who do not read Farsi.
.
امروز روز قدس بود. به نوعی نماد حمایت از مردم فلسطین برای دست یابی به حقوق انسانی خود گرچه شاید این روز هم دچار بازی های سیاسی شده باشد و مفهوم واقعی خود را از دست داده باشد.
از سوی دیگر این سوال مطرح است که چرا این روز در بین خود مردم اراضی اشغالی و یا حتی بخش های خودگردان اهمیت و اعتبار کافی را کسب نکرده.
اما موضوع این نوشته فلسطین و روز قدس نیست و یا اینکه به واقع چه راه انسانی و قابل اجرایی برای احقاق حق مردم فلسطین می توان یافت. موضوع نگاه گزینشی به بحت عدالت و آزادی است.
در حالی که این روزها تمام شبکه های صدا و سیما به پخش برنامه هایی در مظلومیت مردم فلسین می پردازد اتفاق دیگری در ان سوی قاره آسیا در حال وقوع است. راهبان برمه ای خسته از حکومت دیکتاتوری چند دهه ای نظامیان در حرکتی آرام به خیابان آمدند تا اعتراض خود را به نبود دموکراسی در آن کشور اعلام کنند.
حرکتی که چند روزی ادامه یافت و در نهایت با برخورد تند نظامیان با صدها هزار نفر راهب و مردمی که به حمایت از آنها برخواسته بودند به خشونت کشیده شد.
اما نحوه ی پخش اخبار این حوادث در صدا و سیمای ایران جالب توجه بود. گوینده یکی از بخش های خبری پس از اشاره به چند درگیری در فلسطین و چند انفجار در عراق، اینگونه اخبار نا آرامی های برمه را منعکس کرد:
«عده ای از وابستگان به کشورهای خارجی سعی کردند نا آرامی هایی را در کشور برمه ایجاد نمایند که با دخالت دولت مواجه شدند. شورشیان از سوی دولت های غربی و امریکا حمایت می شوند.»
در بخش های دیگر هم کمترین اشاره ای به حکومت نظامیان در برمه و سرکوب آزادی خواهان و هوادارن دموکراسی در آن کشور می شد. شاید علت این ماجرا نام و نحوه این حرکت بود: انقلاب زعفرانی که مورد حمایت غربی هاست.
ما از کره شمالی و سوریه حمایت می کنیم چون با آمریکا دشمنی می کنند. از چچن و مسمانان بالکان حمایت نمی کنیم چون آمریکا حامی آنهاست. این دوگانگی شامل حال فلسطینی ها هم می شود.
تا جایی که آشکارا در تلاش حکومت خودگردان و ابومازن برای دستیابی به صلح کار شکنی می شود و حماس را علیه آنها تحریک می کنیم. در این شرایط دم از عدالت و صلح جهانی زدن کمی مضحک خواهد بود.
Translation:
Today was Quds day. In some ways, today is a symbol of supporting Palestinians to achieve their human rights. Maybe this day has become the victim of political game and has lost its true meaning. On the other hand, there is this question that why this day does not have credit even among the residence of West Bank or Gaza. However, the subject of this article is not about Palestine or Day of Quds or what is a humane way to achieve Palestinian goals. The subject is a look at freedom and justice.
During the time that all media (Iranian Medias) are covering stories about how “oppressed” the Palestinians are, there is another event taking place on the other side of Asia. The monks of Burma, tired of decades of military dictatorship with a peaceful move started pouring to the streets to show their dissatisfaction with lack of democracy in their nation. This movement that continued for several days was ended by clashes between the military personnel and hundreds of the monks. However what is interesting is the way that Iranian News Agencies released this news. The news anchor, after talking about clashes in Palestine and several explosions in Iraq, he reported the clashes like this:
“Some of the people who are depended on foreign agents tried to disturb the peace in Burma and they were confronted with government interference. These thugs are supported by Americans and Westerners.”
In other national news segments, it is less likely that they would refer anything to Marshal Law in Burma and violent oppression of the protesters. Maybe the reason behind this event is the name or the style of this movement: Saffron Revolution that is supported by Westerners.
We support North Korea and Syria because they are enemies of the U.S. We do not support Muslims of Chechnya and Balkans because Americans support them. This split of choice works for Palestinians too.
This goes to extend that we openly do anything to jeopardize Abbas’s attempts to achieve peace by manipulating Hamas against them. In these situations, speaking about Justice and world peace is kind of ridiculous.
